geschreven door Lars Dorsselaer

Jeugduitwisseling Lakabe 1 tot 9 oktober

De Youth Leaders bereiden zich voor en genoten van de Spaanse zon. Toen op 30 september het verhaal begon,

De aankomst dag zat vol met vragen, in het bijzonder twee: Kwamen de Nederlanders op tijd met hun reis door België, Frankrijk, met TGV? En konden de Duitsers nog op tijd mee?

Het was ze gelukt en de week kon van start, geopend door Clara met liefde, vanuit het hart. Op een hike door de bergen naar een zoetwaterstroom, Ontvouwde zich de droom: Een groep van jongeren leert over water en duurzaamheid, met een verhoogde behendigheid. En met plezier, kwamen ze weer terug op het hoofdkwartier, om de documentaire van Lakabe te aanschouwen. Een film over het Ecodorp, de natuur en vertrouwen. ‘S ochtends was iedereen weer bij het ochtendbuffet, wat met liefde was bereid door Alfred. Klaar om wat gemeenschapswerk te doen. Zoals het snijden van groenten of voorbereiden voor het winterseizoen, door stukken hout van A naar B te transporteren, of amandelen uit de boom te sorteren.

 

Na het werk was er een lunch break, om te genieten van salade, soep, brood en cake. In de middag hielden de stichters een inspirerende rede, over te overwinnen hordes en onvrede, het beheren van water, elektriciteit en een collectief inkomen. Tenslotte zijn wij de vraag gesteld: waarom ben je hier gekomen?

Voor mij leek het heel evident, dat je niet voor angsten wegrent, maar op zoek gaat naar duurzame besluiten, die op de natuur aansluiten. ‘S Avonds was er tijd om muziek te spelen, of een cultureel diner te delen. De Nederlanders deelden hun Stamppot, Pannenkoeken en snert. Met daarvoor een “eet smakelijk” mini-concert en met “piedra, papel tijeras” (steen papier schaar), of “snak snak snook”, gaf je de ander de afwasdoek.

 

Een kleine impressie van deze uitwisseling,de gemaakte herinnering, die niet zullen vervagen maar in de harten blijven. Van de mooie zielen die samenleefden als een deel, van deze gemeenschap, van dit geheel.

Lakabe 2017