We waren met vier mensen. In de groep hebben we de volgende zaken behandeld:

  • Sociocratie in de praktijk,
  • Methoden om openheid te ontwikkelen,
  • Eigen ervaringen,
  • Open relaties.

Sociocratie in de praktijk:

Sociocratie in een vooropgezette bijeenkomst werkt als het goed geleid wordt over het algemeen goed. Anders gaat het in de praktijk van het dagelijks leven. Als er informeel uitgewisseld wordt met een groep als er geen sociocratische vorm afgesproken is, gaat de uitwisseling volgens de ingesleten gewoonten die iedereen toch in zich meedraagt: Er wordt selectief geluisterd; sommige mensen krijgen veel aandacht en anderen, die soms wat zeggen, worden vaak niet eens gehoord!

Het lijkt wel of er een bepaalde ‘pikorde’ in aandacht bestaat. Mensen die ‘belangrijk’ gevonden worden krijgen automatisch veel aandacht. Mensen die niet zo op de voorgrond treden worden niet of nauwelijks gehoord. Het sociocratisch bewustzijn op deze momenten is niet aanwezig. Wel iets om extra aandacht aan te geven!

 

Methoden om openheid te ontwikkelen

Alleen al het woord ‘openheid’ geeft veelal een terugtrekkende reactie. Er zitten blijkbaar veel pijnlijke herinneringen aan misbruik van openheid. Dat zou een goed onderwerp kunnen zijn waar eerst mee begonnen kan worden. En de afspraken die bij de alle methoden gemeenschappelijk is: geen gesprekken te hebben over in de groep persoonlijk aan de orde gekomen zaken en elkaar daar ook aan houden!

De methoden die aan de orde kwamen die over het algemeen goed werkten zijn:

Het forumgesprek: in het midden van de cirkel je beleving van een gebeurtenis vertellen die gevoelens bij je losgemaakt hebben.

Sharen; om de beurt in een kring je gedachten, gevoelens of behoeften delen, al dan niet met een ‘talking stick’ om je te verzekeren dat er niet doorheen gepraat wordt.

The way of council; hetzelfde idee, met ook de mogelijkheid om eventueel verder te gaan met besluitvorming.

The Heart circle: hetzelfde idee, voor iets wat jij wilt onderzoeken, wat je bezig houdt of aandacht voor wilt vragen.

Geweldloos communiceren: onderzoeken hoe je iets zegt om zo dicht mogelijk bij je eigen gevoelens en behoeften te blijven en zo min mogelijk aanleiding te geven om anderen te kwetsen. hier nog een andere link voor meer informatie.

 

Eigen ervaringen

Gemeenschappelijk kwam eruit dat het moeilijk was om een regelmatige vaste tijd af te spreken waarop de groep bij elkaar komt om één van de bovengenoemde methoden  met elkaar te beoefenen en dat het gezamenlijke belang hiervan wordt ingezien. Meestal worden andere (concretere) zaken belangrijker gevonden, zoals klussen doen, dingen regelen of vergaderen. Ook kwam het voor dat er pas de noodzaak van ingezien wordt als er al onderlinge problemen zijn en daar een oplossing voor gezocht wordt. Als de problemen dan aangepakt zijn en min of meer ‘opgelost’, dan wordt de regelmaat weer losgelaten.

Ook zijn er een aantal groepen die ‘iemand van buiten’ inhuren om tijdelijk deze begeleiding voor de groep te doen. Zo ontstaat er geen expertise om aan preventie te doen.

 

Open relaties

Ook een onderwerp wat de nodige weerstand oproept omdat bijna niemand er goede en zuivere ervaringen mee opgedaan heeft. Het heeft de naam van ‘gecontroleerd vreemd gaan’. De uitdaging (die Ecodorp Tamera in Portugal eraan geeft) is om alle personen die van elkaar houden in open communicatie met elkaar te houden en het proces aan te gaan van onszelf dieper te leren kennen, acceptatie, vrije keuze, en de verantwoordelijkheid voor het welzijn van alle betrokkenen. Deze niet beperkende liefde vereist moed, eerlijkheid en toewijding en opent een nieuw pad dat afrekent met al dan niet afgesproken regels tussen partners voor de mate van intimiteit met anderen. Dit betekent namelijk voor een aantal mensen een beperking in hun uitingen van liefde. Vooral voor mensen die geen exclusieve relatie willen (niet omdat ze geen verantwoordelijkheid willen dragen, maar een vrije uitwisseling van hun liefdesgevoelens). Ook lost het dan het probleem op van het beschikbaar zijn van voldoende ‘vrije’ (let op het woord) mensen om een relatie mee aan te kunnen gaan. Dit alles pleit natuurlijk, zo wie zo, voor een zo groot mogelijke intimiteit van alle mensen van een ecodorp, zodat die intimiteit niet alleen voorbehouden wordt aan een exclusieve paarrelatie.