Door: Gerrie Reijnders

Op 10 februari 2020 ‘s middags woonden we met een paar ecodorpers – Fred-Jan Twigt, Henri Mentink, Monique Wijn, Terra de Graaf, Marjorie en Gerrie Reijnders – een conferentie bij met bovenstaande titel in de VU te Amsterdam.

Wat de middag bijzonder boeiend maakte, was dat er teruggeblikt werd naar de ervaring van 100 jaar intentional communities en de patronen van ontwikkeling – met kansen en uitdagingen – die hierbij optreden.

De middag werd geleid door Pim Blomaard van het Bernard Lievegoed Onderzoekscentrum aan de VU.

Het eerste uur werd gevuld met een voordracht van Dan McKanan die de Emerson Leerstoel bekleedt aan de Harvard Divinity School In Boston USA. Hij schetste een geschiedenis vanaf 1840 (toen Emerson de eerste intentional community oprichtte) tot nu.

Hierna werd kort het woord gegeven aan resp. een onderzoekster die graag in contact wil komen met communities en interessante dingen zei (Anne Goossensen), 2 ervaringsdeskundigen (van De Ark en de Camphill, die beide leven en werken met  mensen die zorg nodig hebben) en mede organisator Chris Doude van Troostwijk. De laatste hield later in het gesprek met de zaal een pleidooi voor ecologisch bewustzijn als belangrijke drijfveer voor hedendaagse communities.

Terugkijkend lag vnl de nadruk op gemeenschappen die werken en wonen met mensen die op wat voor manier dan ook zorg nodig hebben. Waarbij werd vermeld dat momenteel mensen met een licht psychiatrische stoornis en kwetsbare jongeren, evenals vluchtelingen, vaak in de maatschappij opvang missen die ze wel nodig hebben.

Johan Roose van De Ark vertelde een compassievol verhaal: gemeenschappen dienen tot transformatie en creëren een veilige plek waar een ieder in eigen kwetsbaarheid staat en er geen oordeel is. 3 vragen kunnen worden gesteld:

  1. Waarom ben je hier gekomen?
  2. Waarom blijf je hier?
  3. Wat is je droom voor deze gemeenschap?

Ook is genoemd  dat, levend in een gemeenschap,  er een moment komt dat je je “demon” , je schaduw tegenkomt.  “De intentionele gemeenschap neemt de rol in van de persoon waar je het minst graag mee wilt leven”.

Ecodorpen kwamen nauwelijks ter sprake, zijn nog niet zo bekend; tijdens gesprekken die we hadden was er wel veel interesse voor.

Er werden zinvolle dingen gezegd over het leven in gemeenschappen en de urgentie ervan in onze tijd.

Hieronder vindt je het uitgebreide verslag van de middag en hier de lecture van Dan McKanan.