Living village festival, een eigentijds sprookje in Dalfsen

Posted by on jun 26, 2017 in Educatie, Netwerk, Nieuws | 0 comments

Een Turks sprookje, een middeleeuwse jaarmarkt, een hippiefestival? Een bonte verzameling van tientallen tenten, met koepels en wimpels, van tipi’s tot yurts, van jashana’s tot grillige organische bouwsels verschijnen aan de horizon, als we het festivalterrein naderen. Op alle kruispunten staan bordjes en zitten vrijwilligers met portofoons en herkenbare jacks: we naderen het Living Village festival. In Dalfsen, op 35 hectare langs de Overijsselse Vecht, vindt dit jaar voor het eerst het Living Village festival plaats. Het is georganiseerd door Het Levende Dorp, een eco-gemeenschap in een bos bij Dalfsen, met hulp van 400 vrijwilligers uit binnen- en buitenland. Ze maken een ongekend spectakel mogelijk, 4 dagen lang muziek, feest, workshops, kraampjes, healings, kinderactiviteiten, biologisch eten in een entourage van levende kunstwerken en organische kunst. Ik kom voor de tent van het Ecodorpennetwerk, een kleurige Yashana, midden op één van de grote, pas dit voorjaar ingezaaide grasvelden. Langs de bosrand zetten we een klein tentenkampje op voor de gastheren en -vrouwen van onze plek en van alle kanten komen materialen om de tent sfeervol in te richten. Een centrale kring met dekens, kussens en vachtjes creëert een warm onthaal voor de te verwachten bezoekers en geïnteresseerden. Een keukentje met gasfles staat klaar voor een tiental thermoskannen zodat we de gasten thee kunnen aanbieden. Langs de wand staan tafels en hangen jute ‘verticale tuinen’ met vakken vol folders van alle ecodorpen in Nederland. 4 Dagen lang gaat een ecodorpprogramma non stop door, met workshops over het ecodorpennetwerk, een training ‘samen leven, hoe doe je dat’ (CLIPS), hooggevoeligheid in de gemeenschap, presentaties van ecodorpen, nieuwe economie, wijsheid van natuurvolken, EDE (Ecovillage Design Education), ecodorpen in Europa, maar ook liefdestarot, klankschalen en gewoon ontspannen en genieten op de bankjes buiten in de zon. In een stralende zon met af en toe een buitje is de sfeer buitengewoon zacht en positief, veel jonge mensen met kleine kinderen, veel blote voeten en elfen- en natuurwezen outfits, een magic forest, satsang, trance dance, maar ook workshops ecologisch bouwen, permacultuur en voedselbossen. Een constante dreun van techno begeleidt op de achtergrond alle activiteiten, gevoelige accoustische muziek wisselt af met reggae, ska en klezjmer. Een nieuwe beweging wordt zichtbaar. ‘This is a revolution’, zong de laatste band op zaterdagavond. Maar dan een revolutie die niet op tv komt: een revolutie van binnenuit, van positiviteit en samen bouwen, niet vechten tegen, maar creëren voor. ‘The problem is the solution’ zegt de permacultuur. ‘Learning by doing’ is het motto. En het Afrikaanse gezegde: ‘alone you go fast, together you go far’, is hier zeker van toepassing. Een geweldige happening is geboren, grote complimenten voor de organisatie en we kijken uit naar de Living Village 2018! Geschreven door: Monique...

Read More

Verslag Netwerkweekend Michaelshof in Den Oever

Posted by on jun 25, 2017 in Info, Netwerk, Nieuws | 0 comments

Door Monique Wijn Een bijzonder weekend, met voor mij als kernwoord het woord ‘nieuw’. Veel nieuwe gezichten, nieuwe projecten, vernieuwende onderwerpen, van heel aards (cooperaties, bankieren) tot heel spiritueel (een nieuwe aarde, een nieuw bewustzijn). Inspirerend! Een adembenemend uitzicht, over de kalme wijde zee met heel in de verte de grijze streep van Texel. Meeuwen, zeegras, een dijk en een kerktoren in de verte, stilte. Zo kwam ik aan bij het netwerkweekend op de Michaelshof, een groene oase in weer een ander puntje van Nederland. We werden welkom geheten op donderdagavond met warme soep. De eerste gasten druppelden binnen, en tentjes werden opgezet. Ik was speciaal een dag eerder gekomen, om de zweethut van Ishi Crosby mee te maken. In de stortregen bouwden Hans, Michael en Ishi een vuurstapel op, en met twee paraplu’s erboven lukte het zowaar om deze aan te steken! Een titanen ontmoeting van 2 oerelementen: water en vuur. Maar het vuur won! Het lukte om de brandstapel aan te steken en na een paar uur hield de regen op en kon de zweethut beginnen. Ishi leidde de ceremonie gevoelig, met Indiaanse liederen en verhalen en door deelrondes werden we getuigen van elkaars proces. Ik was in staat door het donker en de hitte in alle rust persoonlijke thema’s uit te werken, lichamelijke klachten en diepere levensvragen. Belangrijke intenties voor de wereld, de aarde, de mensen en de dieren werden geuit. Na afloop gingen veel mensen rusten, maar ik kon de kans niet laten lopen mee te doen met het wadlopen. Op blote voeten, en onverwacht heerlijk warm, door de zachte modder met her en der schelpen, door diepere vaargeulen tot een groot dieper stuk. Het schijnt mogelijk te zijn op een plek helemaal naar Texel te lopen! Vrijdagavond kwamen er meer mensen aan, ook van de Michaëlshof waren er vrijwilligers, voor een volle maanceremonie. Premalata en René leidden deze. Meditatief werden we door een visualisatie geleid naar de maan en plantten daar onze intenties. Het meest bijzondere moment was dat er opeens een klein vogeltje de cirkel invloog en drie keer de hele kring rondvloog, her en der werden mensen aangeraakt. Ontroerend! Coöperaties, het nieuwe samenzijn. Zaterdag begon het inhoudelijke programma. Onno van Bentum van de Coöpchampions kwam voor de tweede keer, dit keer met een heel inspirerende lezing en ruimte voor vragen. Zo inspirerend dat spontaan het idee ontstond voor een verdiepingsdag. Er is een groepje ontstaan om deze te organiseren eind oktober. Onno vertelde dat het binnen de wet  toegestaan is -middels een coöperatie- om zelf de regels te bepalen. Als voorbeeld noemde hij een opgerichte coöperatie die het wettelijk toestaat met behoud van uitkering een eigen bedrijf te starten ‘samenredzaamheid’. Zijn missie...

Read More

Sfeer impressie ENW 8 januari

Posted by on feb 5, 2017 in Netwerk, Nieuws van de ecodorpen, Uncategorized | 0 comments

Geschreven door Andreas Janssen   Verrek, ik rijd al Duitsland in, . . . hoe terug? 150 meter, het moet hier ongeveer zijn. Tussen deze winterse witte velden, maar nog niets te ontdekken. Ja, hier zou het kunnen zijn . . . Bordje “ingang”, door de keuken . . .  ja daar hoor ik mensen! Waar ben ik nu? Een soort grote huiskamer, alles donkerbruin, met een bar over de volle breedte, het zou een voetbalkantine geweest kunnen zijn. Twee brandende gaskachels in het midden van de kamer. In de rest van het pand, de keuken, slaapkamers en slaapzolder was het koud. Gelukkig heb ik genoeg mutsen, dassen en een extra trainingsbroek bij me.   Daar zitten ze dan, de ‘ecodorpmensen’, ze praten gewoon gezellig met elkaar, alsof het een verjaardagsfeestje is. Laat ik maar in die hoekbank duiken, bij Henk en Monica, die ik ken van Akasha en die me meegevraagd hebben. Dan heb ik overzicht en kan ik de kat uit de boom te kijken. Goed volk geloof ik, het gaat er vriendelijk aan toe. Oh, daar herken ik die man van ecodorp Bergen en daar heb je iemand van Anastasia.   Vriendelijke mensen die me welkom heten. Leuk om hen weer te zien in deze gezellige, blije, wat alternatieve sfeer, waar het er degelijk en georganiseerd aan toe gaat.   Iedereen zit er flink dikker gekleed bij, meerdere truien over elkaar, dan ik in de gemiddelde danssalon (Argentijnse tango) gewend ben. De schoenen moeten hier uit maar gelukkig heb ik m’n sloffen meegenomen. Check, de vrouwen lijken wel nomadische ‘lappenvrouwen’ (uit Lapland), met meerdere rokken en omslagdoeken aan. Dus dit zijn nou ‘ecodorpbewoners’. Mensen die toch net wat anders zijn dan de gemiddelde Nederlander.   De mannen ervaar ik als ‘zacht’ en toegankelijk, vriendelijker dan de Hollanders doorgaans zijn; er wordt geknuffeld en als man uit een ecodorp mag je gevoel tonen. De ecovrouw, is wat assertiever, nuchterder dan gemiddelde Nederlandse vrouw, zeker vriendelijker. Ik voel me snel op mijn gemak in deze groep.   Een kop thee en het avondprogramma gaat gelijk van start, het is gelijk duidelijk dat er serieus gewerkt gaat worden, geen avondje uit dus. Er wordt regelmatig gelachen, maar deze mensen zijn het vergaderen gewend, men praat niet door elkaar heen, op die manier blijft het leuk. Dat vind ik aangenaam. Het hele weekend gaat dat zo door. Er komt veel informatie op mij af; ik zou wel wat meer variatie willen zien, een spelletje of samenzang zodat het luchtig blijft. Ik had nog 2 liedjes met Bas voorbereid, maar we zijn er niet eens aan toe gekomen. Een uurtje of twee wandelen in de witte buitenwereld zou ook niet verkeerd...

Read More

Genieten met volle teugen in Teuge

Posted by on jun 22, 2016 in Info, Netwerk | 0 comments

Een weekend doorbrengen in gekraakte huizen, zonder stromend water, riolering en gas. De beperkte elektra wordt opgewekt via  zonnepanelen. Zou dat leuk zijn? Nou ligt bij mij (na m’n fietstocht naar Santiago) de lat van luxe behoorlijk laag, maar hoe zouden de anderen het vinden? Die anderen waren ‘ecodorpnetwerkers’,  het werd een super geslaagd weekend!    M’n eerste kennismaking met de ecodorpers was aan begin van het jaar, toen ik de Aardehuizen in Olst bezocht. Huizen van stro en leem met een grote dosis van zelfvoorzienendheid. Het is er wel  luxe, want de aardehuizen kosten ruim 2 ton. In Teuge waren de huizen gratis. Het verwaarloosde defensieterrein werd in 2001 gekraakt en sindsdien zijn zo’n tien boerderijen bewoond. De krakers richten de zelfvoorzienende leefgemeenschap  ‘Eco-tribe’ op. Voor de tijd van leegstand vormden de boerderijen een Molukkenkamp. In de 2e WO hebben de Duitsers deze huizen gebouwd, die vanuit de lucht eruit zagen als boerderijen (om strategische redenen) maar feitelijk waren het bunkers. En dus zo sterk gebouwd, dat een sloopbedrijf (de eigenaar van het terrein), er zich op verkeek en failliet ging. De Eco-Tribers worden nu gedoogd en mogen op bepaalde voorwaarden gratis blijven wonen.   Wij waren te gast bij Mark en Maya die hun onderkomen ‘Earth Awareness’ noemen. Vrijdagavond werden we welkom geheten in hun mooi onderhouden boerderij. Een klein gedeelte koos om te slapen op zolder, de meeste kampeerden in het bos of bij de gezamenlijke moestuin.  Helaas niet op het gezamenlijke tipiveld, want daar was een ‘blote-voeten-labyrint’ opgesteld.  Reden was de ‘kunst en cultuurroute’, die gelijktijdig met ons weekend plaats vond. Eco-tribe was hierin ook actief en had op z’n terrein exposities en optredens. ’s Avonds kwamen we in de kring bijeen, waarbij elk ecodorp-initiatief vertelde hoe ze er voorstonden. Zaterdagochtend begonnen we met een ademmeditatie van Michaël Schouwenaar en aansluitende het pot-luck ontbijt. Hierna vertelde gastheer Mark over het ontstaan van het Earth Awareness en over zijn ambitieuze plan om een ‘natuurtempel’ te bouwen. Daarna kregen we van  Mark en Maya een rondleiding over hun terrein en in hun boerderij.  Door de kleine ramen en dikke muren kon het in de winter onaangenaam koud zijn.  De woon/slaapkamer werd verwarmd door een zelfgemaakte leemkachel, waarvan de warmtekanalen ingenieus doorliepen in de leembank.   ’s Middags was er ruim gelegenheid om te ‘netwerken’.  De meeste ecodorpers had ik al in Olst ontmoet, maar nu waren daar een paar nieuwe gezichten bijgekomen; bijvoorbeeld Simone & Jacob ( http://www.ecoaandezaan.nl/)  en Marian & Maaike; zij hadden zes jaar geleden hun baan opgezegd, huis en spullen verkocht en reisden sindsdien met hun busje door Europa. Zo werden er veel ervaringen uitgewisseld in de prachtige tuin. Gelukkig buiten, want het hele weekend troffen we schitterend weer. Bovendien konden we ook...

Read More

Aardig fijn wonen in Aardehuizen

Posted by on mrt 6, 2016 in Info, Netwerk, Nieuws, Nieuws van de ecodorpen, Uncategorized | 0 comments

Geschreven door Cor Zwaag en Sandra Zwerver Zelfvoorzienend bouwen. In Olst (vlakbij Deventer) staan 23 Aardehuizen die volledig hieraan voldoen. Een droom voor idealisten? In het ecodorpen netwerk weekend zijn we er geweest, twee nachten geslapen, bewoners gesproken en heel veel geleerd! Het werd een ontmoeting met echt héééeel aardige mensen die hun droom hebben waargemaakt! Dus geheel zelfvoorzienend wonen, zelf zorgen voor je elektriciteit, warmte (zonnepanelen), waterhuishouding in eigen beheer (eigen bron) en geen aansluiting op het riool (composttoilet/eigen waterzuivering). Vele bewoners stelden hun huis bechikbaar voor twee nachten. Zo konden we lijfelijk meemaken hoe het is om in zo’n mooi huis te wonen. Hieronder vindt kunt u het sfeerverslag van de verschillende dagen lezen:   Vrijdagavond: Kennismakingsronde ‘nieuws van de ecodorpen’ Zaterdag: ‘Workshops rond het thema techniek’ Zondag:  ‘Nieuws van het netwerk’  ...

Read More