Het is vrijdag 5 uur als ik aan kom op een schitterend terrein. Ik ben er een keer eerder geweest om samen met mensen van onze groep het huisje te bewonderen dat ze 3 jaar geleden met hulp van Mas con Menos en cursisten gebouwd hebben. En wat is er veel gegroeid in die drie jaren. Een mooie groentetuin, geiten in een mooie afrastering springen rond, kippen mogen enkele uren per dag rondlopen (zolang ze het netjes houden), fruit en notenbomen zijn geplant, een vijvertje is aangelegd, de graspaden zijn gemaaid en omringd door boterbloemen, hoge grassen en nog meer. Aan het einde van het terrein is er een prachtige pingo (een vrij groot meer, overgebleven uit de voorlaatste ijstijd heb ik me laten vertellen) waar gezwommen kan worden. Zwemmen gebeurt dus ook, hoe koud het water ook nog is. Kortom een prachtige plek met een fijne energie, waar je helemaal tot rust kan komen.

 

Vuurloop en pijlbreken!

De vrijdagavond wordt ingevuld met korte kennismaking, want er zijn dit weekend veel nieuwe gezichten (acht tot tien jonge mensen) wat ook heel erg fijn is. Daarna doen we een vuurceremonie met elkaar, waarin we allemaal een blok hout krijgen waar we op mogen schrijven wat ons nog belemmert om er voor te gaan, waarvoor dan ook. Deze blok gaat even later op het vuur. De bedoeling is dat we over een paar uur over het vuur gaan lopen….of als je dit niet wilt of durft, kan je er ook langs lopen. De meeste mensen gaan erover heen, ikzelf ga samen met Anneke elk aan een kant erlangs heen: door ijs krijg je mij wel heen, door vuur dus niet. Ik geniet ervan om te kijken hoe al die helden ervoor gaan!

In de tijd dat we moeten wachten tot de kooltjes gloeiend zijn, breken we ook nog een pijl. Dit vertegenwoordigt je moed, je moed om er voor te gaan… en dat gaat zo: de punt van de pijl gaat zet je in de je keel, op het zachte gedeelte, de uiteinde gaat tegen het plankje dat Jan Willem, de ceremonieleider, voor zijn borst houdt. Je hebt een doel in je hoofd, daar concentreer je je op, dan haal je drie keer diep adem, en beweegt tegelijkertijd als vleugels van de adelaar je armen. Op de derde inademing duw je snel naar voren, door ook een voet naar voren te plaatsen, de pijl breekt zo door midden. Jan Willem doet het voor en vraagt vervolgens wie er eerst wil.  Die sprong wil ik wel wagen (mijn geheim is dat ik dit 7 jaar geleden in de Ardennen ook heb gedaan, waarbij ik wel heel veel moest overwinnen…) De eerste keer breekt de pijl niet, bij de 2e poging gaat ie mooi door de midden, twee bijna gelijke helften! Goed gedaan Terra, mijn hart klopt wel en mijn keel is wat gevoelig. Na mij volgen nog vele anderen. Een paar mensen nemen de hele pijl mee naar huis, wat ook helemaal oké is. Kortom, het was een prachtige avond waar we elkaar aangemoedigd hebben en onze focus en kracht hebben gevoeld.

Elkaar leren kennen: wat leeft er?

Op de zaterdag kan men de dag beginnen met om 7 uur yoga, ik kies voor wandelen met mezelf. Deze dag staat ons een vol programma te wachten. In kleine groepjes gaan we vijf vragen beantwoorden, om zo in korte tijd veel van elkaar te weten te komen. Dit is effectief, daar we toch met een groep van totaal 36 mensen zijn. Zoals ik al zei heeft het Land van Een heeft een prachtig huisje. Het is een mooie ronde, bijna lege ruimte, waar we met zijn allen prima in kunnen. Lekker nu het buiten koud is en bewolkt. Maar dat gaat nog veranderen… In de middag komen Damaris en Jacque vertellen over het Deelgenootschap.

Gezamenlijk brondocument: wat maakt een project een ecodorp?

Damaris neemt ons mee in het gezamenlijk creëren van een brondocument. We lopen in stilte over het terrein, en nemen waar wat voor ons opvalt. Hieruit destilleren we gezamenlijk essentiële kenmerken voor een ecodorpen. Wat is wezenlijk, wat maakt een plek een ecodorp.

Uit deze inventarisatie en brainstorm komen een aantal flappen. 5 Mensen nemen die mee, en nemen de taak op zich om hier gezamenlijk aan verder te werken.

Soul meditatie en Deeksha’s

Een heerlijke avondmaaltijd wordt verzorgd door Neeltje en Corry, waarna we uitgenodigd worden om in de avond wat meer te horen over het Land van Een. Ook doen we een meditatie vanuit de filosofie van de Oneness foundation. Na deze fijne meditatie ontvangen we van de vier bewoners van Het Land van Een een deeksha. De handen van de deeksha-gever wordt lichtjes boven de kruin van je hoofd geplaatst. De eenheidsenergie stroomt vanzelf waar het nodig is. Ik zelf ben jaren geleden ook deeksha-gever geworden, alleen ik doe er niet zoveel mee. Het was fijn om het weer eens te ontvangen. Hoewel het geheel vrijblijvend was, de meeste van de aanwezigen waren er wel. Fijn om te zien dat iedereen zich zo open kan stellen voor de mensen waar we dit weekend te gast zijn. En dat ook zonder dat het je opgedrongen wordt. Tevreden ga ik naar mijn bed, terwijl een aantal mensen nog nakeuvelen bij het kampvuur.

De 6 sleutels

Op zondagmorgen gaat de groep aan de gang met de zes sleutels onder begeleiding van Henri en Monique. Ik zelf neem een breek, en ga heerlijk lezen aan het water. In het volgende artikel lees je hier meer over.

Als ik om elf uur terug kom gaan we verder buiten in de kring om over de organisatie van het ecodorpen netwerk te spreken. In deze kring komt naar voren dat de bezetting van de organisatie kringen te klein is. We vragen de jongeren om te integreren en de bezetting te verhogen. Het is een feest om te zien dat dit ook gebeurt.

In de middag gaat een groep voor het Land van Een een bijenhotel maken, en een groep gaat kunstwerken in de tuin creëren. Hier kunnen later groentes en fruit tegenaan gaan groeien. Het wordt een prachtig geheel. Het bijenhotel was nog niet helemaal af. Een taak voor de bewoners van Land van Een.

 

En nu nog over het weer. Want hoe prachtig dat dat ging dit weekend. We kwamen vrijdagavond aan met een temperatuur van 12 graden: dikke truien, warme vesten en  legging onder de lange broek. We waren immers ook veel buiten en binnen in het huisje was de kachel aan. Op zaterdag werd het 14 graden en in de middag liep dit op tot 16 graden. Het zonnetje liet zich heel af en toe even zien, de vesten konden even uit en de kachel brandde slechts kort in de morgen. En dan de zondag, wat een transformatie. Iedereen komt in zomeroutfit uit bed, een stralende zon, en de temperatuur loopt op tot 22, 23 graden. Het was een aparte beleving… Onze energie was gestegen in ons hart, in onze bron. Dat was toch het thema van het weekend. Vanuit onze bron voelen en verwoorden wat een Ecodorp voor ons is. Mooi die synchroniteit tussen buiten en binnen. Daar ging ook de meditatie zaterdagavond over.

 

We ronden het weekend af met mededelingen, een rondje hoe het met iedereen gaat en hoe we naar huis gaan. Ik kijk terug op een heel fijn weekend op een prachtige plek met een groep mooie mensen. Geïnspireerd en met nieuwe kennis, mooie ontmoetingen en onderlinge uitwisselingen kunnen we ons gaan verheugen op het winterweekend, het tweede weekend in januari 2019.

Terra de Graaf