Een weekend doorbrengen in gekraakte huizen, zonder stromend water, riolering en gas. De beperkte elektra wordt opgewekt via  zonnepanelen. Zou dat leuk zijn? Nou ligt bij mij (na m’n fietstocht naar Santiago) de lat van luxe behoorlijk laag, maar hoe zouden de anderen het vinden? Die anderen waren ‘ecodorpnetwerkers’,  het werd een super geslaagd weekend! 

 

M’n eerste kennismaking met de ecodorpers was aan begin van het jaar, toen ik de Aardehuizen in Olst bezocht. Huizen van stro en leem met een grote dosis van zelfvoorzienendheid. Het is er wel  luxe, want de aardehuizen kosten ruim 2 ton. In Teuge waren de huizen gratis. Het verwaarloosde defensieterrein werd in 2001 gekraakt en sindsdien zijn zo’n tien boerderijen bewoond. De krakers richten de zelfvoorzienende leefgemeenschap  ‘Eco-tribe’ op. Voor de tijd van leegstand vormden de boerderijen een Molukkenkamp. In de 2e WO hebben de Duitsers deze huizen gebouwd, die vanuit de lucht eruit zagen als boerderijen (om strategische redenen) maar feitelijk waren het bunkers. En dus zo sterk gebouwd, dat een sloopbedrijf (de eigenaar van het terrein), er zich op verkeek en failliet ging. De Eco-Tribers worden nu gedoogd en mogen op bepaalde voorwaarden gratis blijven wonen.

 

Wij waren te gast bij Mark en Maya die hun onderkomen ‘Earth Awareness’ noemen. Vrijdagavond werden we welkom geheten in hun mooi onderhouden boerderij. Een klein gedeelte koos om te slapen op zolder, de meeste kampeerden in het bos of bij de gezamenlijke moestuin.  Helaas niet op het gezamenlijke tipiveld, want daar was een ‘blote-voeten-labyrint’ opgesteld.  Reden was de ‘kunst en cultuurroute’, die gelijktijdig met ons weekend plaats vond. Eco-tribe was hierin ook actief en had op z’n terrein exposities en optredens. ’s Avonds kwamen we in de kring bijeen, waarbij elk ecodorp-initiatief vertelde hoe ze er voorstonden. Zaterdagochtend begonnen we met een ademmeditatie van Michaël Schouwenaar en aansluitende het pot-luck ontbijt. Hierna vertelde gastheer Mark over het ontstaan van het Earth Awareness en over zijn ambitieuze plan om een ‘natuurtempel’ te bouwen. Daarna kregen we van  Mark en Maya een rondleiding over hun terrein en in hun boerderij.  Door de kleine ramen en dikke muren kon het in de winter onaangenaam koud zijn.  De woon/slaapkamer werd verwarmd door een zelfgemaakte leemkachel, waarvan de warmtekanalen ingenieus doorliepen in de leembank.

 

’s Middags was er ruim gelegenheid om te ‘netwerken’.  De meeste ecodorpers had ik al in Olst ontmoet, maar nu waren daar een paar nieuwe gezichten bijgekomen; bijvoorbeeld Simone & Jacob http://www.ecoaandezaan.nl/ en Marian & Maaike; zij hadden zes jaar geleden hun baan opgezegd, huis en spullen verkocht en reisden sindsdien met hun busje door Europa.

Zo werden er veel ervaringen uitgewisseld in de prachtige tuin. Gelukkig buiten, want het hele weekend troffen we schitterend weer. Bovendien konden we ook aan de slag, om de Tempel weer ‘een stukje verder deze dimensie in te helpen’.  Als ijverige monniken krabden we de antieke hardhouten visgraatvloer schoon. Hierna waren er twee workshops:  ‘In verbinding met Moeder Aarde’ door Michaël Schouwenaar, (zie http://www.michaelshof.nl ) en ‘Voedselbos’ door Bouwie Greenman. Bij het kampvuur ’s avonds was er de ceremonie van Maya ‘Vrijgeven van het Land’ met muziek en gepassioneerde zang van Mark.

 

Zondagochtend, na het potluck ontbijt, ging het bestuur van de GEN  (global ecovillage network; zie http://ecodorpennetwerk.nl/ ) in op de actuele zaken. De netwerkers werden hierin actief betrokken door mee te doen aan het ‘worldcafé’. In vier wisselende groepjes werd gediscussiëerd. Hierna volgde een presentatie van Feike, Mieke  en Sarah van de EVS (training in Zweden voor vrijwillgers). Ze wisselden informatie uit via ‘rollenspel theater’.  Ook  Katelijne & Bob wisten de gang erin te houden, door vol enthousiasme hun festival  ‘The living village’ te promoten. (zie https://www.hetlevendedorp.nl/ )

Hierna hebben we verder geholpen aan de houten vloer van de Tempel. Cultuurminnaars konden een rondje ‘kunst- en cultuur route lopen. Voordat iedereen huiswaarts keerden dansten en zongen we onder aanvoering van Paul: ‘Bella-bella-Mama’

Dit blog en andere blogs van cor zijn te lezen op coroppad.nl